Η λέξη φλεγμονή προέρχεται από τη λατινική λέξη inflammare (που σημαίνει «βάζω φωτιά»). Ο Ρωμαίος συγγραφέας Aulus Cornelius Celsus, που έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ., ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τη διαδικασία που ονομάζεται φλεγμονή μια προστατευτική αντίδραση του σώματος έναντι τραυματισμού ή μόλυνσης, κατά την οποία η πληγείσα περιοχή πρήζεται, ζεσταίνεται, κοκκινίζει και γίνεται επώδυνη. Η φλεγμονή είναι η αντίδραση του σώματος έναντι τραυματισμού ή μόλυνσης . Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια ενός πονόδοντου ή πονόλαιμου ή όταν χτυπάτε το κεφάλι σας σε μια πόρτα ή όταν χτυπάτε άσχημα το δάχτυλο του ποδιού σας, αυτό που βιώνει το σώμα σας ονομάζεται φλεγμονώδης αντίδραση. Αυτά είναι τα τέσσερα κύρια χαρακτηριστικά της φλεγμονής που περιέγραψε ο Celsus πριν από σχεδόν 2.000 χρόνια, η οποία είναι γνωστή ως Οι Πυλώνες της Φλεγμονής: ερύθημα (κοκκινίλα), θερμότητα (ζέστη) όγκος (πρήξιμο) και ταλαιπωρία (πόνος). Η ερυθρότητα εμφανίζεται επειδή τα τριχοειδή αγγεία (μικρά αιμοφόρα αγγεία) στον προσβεβλημένο ιστό διευρύνονται και φέρνουν περισσότερο αίμα από το συνηθισμένο. Αυτή η αύξηση της ροής του αίματος είναι επίσης υπεύθυνη για την αίσθηση της θερμότητας. Το πρήξιμο συμβαίνει επειδή οι ιστοί γεμίζουν με υγρό που βγαίνει από τα διευρυμένα αιμοφόρα αγγεία. Η αίσθηση του πόνου προκαλείται από χημικές ουσίες που διεγείρουν τις νευρικές απολήξεις σε αυτήν την περιοχή.


Συνοπτικά, η φλεγμονή είναι μια αντίδραση του σώματός μας, που καθοδηγείται από το ανοσοποιητικό σύστημα, ενάντια σε δυνητικά επιβλαβή στοιχεία. Η φλεγμονή είναι τότε καλή και απαραίτητη για τη διατήρηση της υγείας μας.


Η φλεγμονή ωστόσο, δεν ολοκληρώνεται επιτυχώς σε όλες τις περιπτώσεις.


Υπάρχουν και περιπτώσεις, όπου η διαδικασία της φλεγμονής δεν ολοκληρώνεται και η φλεγμονή παραμένει σε χρόνια βάση. Σε αυτές τις περιπτώσεις,  γίνεται μέρος του προβλήματος και αντί να οδηγήσει σε επούλωση, επιδεινώνει τη βλάβη.


Με δυο λόγια γίνεται φωτιά, που μας κατακαίει.


Αποτέλεσμα δε αυτού είναι: 

Αυτοάνοσα νοσήματα (ρευματοειδής αρθρίτιδα κλπ.)

Νευρολογικές Παθήσεις ( Parkinsonκλπ.)

Καρδιαγγειακές Παθήσεις

Σακχαρώδης Διαβήτης

Καρκίνος




Φυσικές ουσίες που βοηθούν στον έλεγχο της φλεγμονής :


Κουρκουμάς:Ισχυρή αντιφλεγμονώδης δράση.

Σησαμέλαιο: Το σησαμέλαιο περιέχει Ω3 γνωστά για την αντιφλεγμονώδη τους δράση.

Ελαιόλαδο:Το ελαιόλαδο έχει παυσίπονες και αντιφλεγμονώδεις δράσεις. Οι ευεργετικές αυτές δράσεις του ελαιόλαδου οφείλονται σε μια νέα ουσία που μόλις πρόσφατα ανακαλύφθηκε και η οποία ονομάστηκε ολεοκανθάλη.

Μαύρο πιπέρι: Το μαύρο πιπέρι περιέχει το δραστικό συστατικό πιπερίνη,το οποίο φέρει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.Επιπροσθέτως και ίσως το πιο σημαντικό, η πιπερίνη ενισχύει την απορρόφηση του κουρκουμά.

Αλθαία:Έχει την ικανότητα να επενδύει τους βλεννογόνους και να τους προστατεύει από ερεθισμούς και τις φλεγμονές.

Τζίντζερ:Ο πόνος και η φλεγμονή συχνά είναι αλληλένδετα και το τζίντζερ φημίζεται για τις φυσικές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του.

Αστράγαλος: Η σύνθεσή του αστράγαλου σε πολυσακχαρίτες και σαπωνίνες του προσδίδει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση.

Κανέλα:Η κανέλα περιέχει κιναμωμικό οξύ που έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση.

Κακάο:Το κακάο οφείλει την επωφελή του δράση στις φλαβονόλες, που μειώνουν τη φλεγμονή και προλαμβάνουν τους θρόμβους.

GingkoBiloba: Περιέχει δύο κύρια συστατικά, τα φλαβονοειδή και τα τερπενοειδή, που έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες.